Ewangelia ukazuje początek publicznej działalności Jezusa jako wydarzenie osadzone w historii. Mateusz nie opisuje jedynie przemieszczenia geograficznego, lecz wypełnienie Pisma. Gdy Jezus dowiaduje się o uwięzieniu Jana Chrzciciela, udaje się do Galilei i osiada w Kafarnaum. Ewangelista podkreśla miejsce, ponieważ właśnie tam spełnia się słowo proroka Izajasza: obiecane światło wschodzi nad ludem, który żył w ciemnościach.
Proponujemy zatem pięć punktów, które mogą pomóc w medytacji i modlitwie nad tą Ewangelią, opartych na podcaście (https://youtu.be/6MscEPbIJ5M), z napisami, które można wybrać w dowolnym języku.
- Jezus powrócił do Galilei
Jezus udał się nad Jordan, aby przyjąć chrzest, a następnie spędził czterdzieści dni na pustyni Judei. Teraz, po uwięzieniu Jana, podejmuje decyzję o powrocie do Galilei. Region ten zajmuje szczególne miejsce w historii Izraela. Jest to ziemia naznaczona najazdami, wymieszaniem ludów i kruchością religijną. Rozpoczynając tam swoją misję, Jezus od samego początku ukazuje szerokość Królestwa, które przychodzi głosić. Mateusz przedstawia ten ruch jako powrót, jako wycofanie się, w posłuszeństwie Bożym zamysłom objawionym w Piśmie. Misja Mesjasza zaczyna się tam, gdzie nadzieja wydawała się najsłabsza.
- Ciemność i światło
Gdy prorok Izajasz mówi o ciemnościach, odnosi się do konkretnej sytuacji ludu zranionego przez ucisk, stratę i śmierć. Światło, które się pojawia, nie jest nową ideą ani abstrakcyjną doktryną. Jest nim obecność Jezusa pośród nich. Tam, gdzie On przychodzi, historia zmienia swój bieg. Światło nie usuwa natychmiast wszelkiej ciemności, lecz zapoczątkowuje nowy czas, w którym można już kroczyć, kierując się obietnicami Boga. Tak dzieje się również z każdym, kto Go przyjmuje.
- „Nawracajcie się…”
Pierwsze orędzie Jezusa nawiązuje do wezwania do nawrócenia z przepowiadania Jana Chrzciciela, ale teraz z własnym autorytetem. Bliskość Królestwa nie jest tylko czasowa, lecz osobowa: Królestwo jest blisko, ponieważ Jezus, Król, jest obecny. Z tej bliskości rodzi się wezwanie do nawrócenia. Wobec Pana życie musi zostać na nowo uporządkowane. Dziś. Nie chodzi o zewnętrzną korektę, lecz o odpowiedź na działanie Boga, które już się dokonuje.
- Powołanie i odpowiedź pierwszych uczniów
Nad brzegiem morza Jezus powołuje prostych ludzi, rybaków zajętych pracą. Ewangelia nie opisuje długich wyjaśnień ani negocjacji. Istotne jest spotkanie między słowem Jezusa a gotowością tych, którzy Go słuchają. Porzucić sieci, aby stać się rybakami ludzi, oznacza pozwolić na ustanowienie nowej przynależności. Naśladowanie zaczyna się od tego pierwszego kroku, który otwiera drogę jeszcze nieznaną, lecz powierzoną słowu Tego, który powołuje.
- Misja Jezusa
Ewangelia kończy się ukazaniem Jezusa w nieustannym ruchu. Naucza w synagogach, głosi Królestwo i uzdrawia chorych. Te trzy wymiary nie są rozdzielone. Nauczanie oświeca, głoszenie wzywa, a uzdrowienie konkretnie ukazuje nadejście Królestwa. Działanie Jezusa objawia, że Bóg nie pozostaje daleki od ludzkiego cierpienia, lecz wchodzi w nie, aby odnawiać i gromadzić.
Kroki Lectio Divina
Czytanie (lectio):
Uważnie przeczytaj Mt 4,12–23, zwracając uwagę na miejsca, czasowniki i działania Jezusa.
Medytacja (meditatio):
Gdzie dziś rozpoznajesz ciemności, które oczekują światła Chrystusa? Jakie słowo Ewangelii domaga się konkretnej odpowiedzi?
Modlitwa (oratio):
Przedstaw Panu swoje życie takim, jakie jest. Proś o łaskę usłyszenia powołania i kroczenia drogą Królestwa.
Kontemplacja (contemplatio):
Trwaj w ciszy przed Jezusem, który przechodzi i powołuje. Pozwól, aby Jego obecność porządkowała serce.
Działanie (actio):
Podejmij w tym tygodniu konkretny gest naśladowania, odpowiadając na usłyszane Słowo.
Do zobaczenia w przyszłym tygodniu.
Shalom.
Kliknij poniżej i wybierz napisy w swoim języku.
